وای از دست این تنهایی، وای از دست این دل بهانه گیر
وای از دست این لحظه های نفسگیر ،ای خدا بیا و دستهای سردم را بگیر
خسته ام ، باز هم دلم گرفته و دل شکسته ام

چه خوش خیال بودم که همیشه فکر میکردم
در قلب تو محکومم به حبس ابد…
به یکباره جا خوردم وقتی زندانبان بر سرم فریاد زد：
هی…. تو… آزادی…
و صدای گام های “غریبه ای”که به سلول من می آمد…!

بشوق دیدارت

چه آب و جارویی

راه انداخته اند

چشمها و

مژه هایم ....

آغوشی باش و مرا به اندازه همه ی اشتباهاتم در آغوش بگیر

بدون اینکه حرفی رد و بدل بشود

فقط سکوت باشد و یک نگاه

صدای نفست باشد و لبخند

من محتاج چنین آرامشی هستم